In een verzorgingsstaat wordt door de overheid iedereen in de samenleving een aanvaardbaar bestaansminimum garandeert. De overheid kan iedereen in deze samenleving alleen maar een aanvaardbaar bestaansminimum garanderen wanneer er voldoende financiële middelen zijn. Hiervoor heeft de overheid inkomsten nodig. De inkomsten van de overheid bestaan voor een groot deel uit belastingen en sociale premies.

In Nederland is sprake van een verzorgingsstaat. Dit betekent dat in Nederland een relatief groot deel van de overheidsinkomsten (belastingen en sociale premies) worden uitgegeven aan het in stand houden van de verzorgingsstaat. Simpel gezegd betekent het dat de geïnde belastingen en sociale premies worden uitgegeven aan o.a. uitkeringen en subsidies aan mensen in Nederland die een laag of geen inkomen hebben.

Nederland is niet altijd een verzorgingsstaat geweest. In de negentiende eeuw was in Nederland sprake van een nachtwakersstaat. De ontwikkeling van nachtwakersstaat naar verzorgingsstaat heeft vier fasen doorlopen. Deze vier fasen zijn:
1) Arbeidswetgeving
2) Werknemersverzekeringen
3) Volksverzekeringen
4) Sociale voorzieningen