CREDITCARDVERSTREKKERS

Creditcardaanbieder, uitgever of netwerk?

Bij de term creditcardverstrekker lopen verschillende rollen vaak door elkaar. Wie creditcards vergelijkt, ziet bijna altijd meerdere namen terug, zoals de bank bij wie je aanvraagt en het betaalnetwerk waarop de creditcard is aangesloten.

Visa en Mastercard zijn voorbeelden van betaalnetwerken. Zij zorgen ervoor dat betalingen wereldwijd kunnen worden verwerkt, maar zijn niet de creditcardverstrekker zelf.

De daadwerkelijke aanbieder is meestal een bank of gespecialiseerde creditcarduitgever. Zij bepalen o.a. de kosten, voorwaarden, bestedingslimiet, verzekeringen en klantenservice.

American Express werkt iets anders. Dat is niet alleen een betaalnetwerk, maar ook een aanbieder van eigen creditcards. Daarnaast werkt American Express met partnerkaarten, zoals Flying Blue van Air France-KLM. Ook daar zie je dus dat merk, netwerk en aanbieder niet altijd hetzelfde zijn.

Waarom ICS zo vaak terugkomt in Nederland

In Nederland speelt International Card Services, beter bekend als ICS, een grote rol. ICS biedt zelf kaarten aan, maar werkt ook achter de schermen voor andere bekende namen. Daardoor kun je bij verschillende merken een kaart aanvragen, terwijl de uitgifte en verwerking door dezelfde partij wordt verzorgd.

Voorbeelden zijn ABN AMRO, Knab, ASN Bank en ANWB. Deze partijen hebben een eigen merk, doelgroep of pakket, maar maken voor hun kaartaanbod gebruik van ICS. Dat verklaart waarom het aanvraagproces, de beheeromgeving en voorwaarden op elkaar lijken, terwijl de aanbieder voor de consument toch anders voelt.

Niet iedere Nederlandse aanbieder werkt via ICS. ING en Rabobank hebben hun eigen aanbod en fintechs kiezen vaak voor een andere opzet. Bij het beoordelen van aanbieders is het daarom zinvol om niet alleen naar de naam op de kaart te kijken, maar ook naar de partij die de kaart daadwerkelijk uitgeeft.

Nieuwe aanbieders met kaarten op saldo

Naast banken en traditionele creditcardverstrekkers staan er op Finler ook nieuwere aanbieders. Dat zijn fintechs, zoals bunq, N26, Revolut, Wise, Openbank en Trade Republic. Deze partijen richten zich meestal op digitaal gebruik via een app, lage vaste kosten, internationaal betalen of extra functies rondom reizen en online aankopen.

Bij deze aanbieders gaat het meestal niet om kredietruimte, maar om een kaart die werkt op basis van beschikbaar saldo. De betaling wordt dan direct verwerkt via de gekoppelde rekening of app-omgeving. Voor sommige betalingen kan zo’n prepaid creditcard praktisch hetzelfde aanvoelen, maar de werking is anders.

Zakelijke kaarten voor medewerkers en teams

Er zijn ook veel aanbieders die zich niet op consumenten richten, maar op bedrijven. Denk aan partijen als Pleo, Soldo, Wallester en Finom. Hun kaarten zijn meestal bedoeld voor medewerkers, teams of afdelingen die zakelijke uitgaven doen.

Het belangrijkste verschil zit niet alleen in de kaart zelf, maar vooral in het beheer eromheen. Bedrijven kunnen vaak budgetten instellen, limieten per medewerker bepalen, bonnetjes verzamelen, abonnementen beheren en uitgaven koppelen aan de administratie. Daardoor zijn deze oplossingen vooral interessant voor ondernemers en organisaties die meer controle willen over zakelijke betalingen.